Ангельскі
поп-дуэт Eurythmics быў заснаваны ў 1980 году кампазітарам і
музыкам Дэйвам Сцюартам і спявачкай Энні Ленакс. Упершыню гэтая пара
стала працаваць разам у складзе поп-групы The Tourists, заснаванай
Сцюартам і яго прыяцелем Піцерам Кумсам, які быў аўтарам і выканаўцам
усіх песень калектыва. Ленакс, маладая спявачка з Шатландыі, кінула
дзеля ўдзела ў групе навучанне ў Каралеўскай Акадэміі Мастацтваў, дзе
яна вывучала гульню на флейце і клавішных прыладах. Дадатковым
момантам, які прыцягнуў Ленакс да ўступа ў The Tourists, быў сам
Сцюарт – пара даволі хутка сыйшлася, і неўзабаве яны ўжо жылі
разам.
The Tourists запісалі два альбома, дасягнулі вызначанага
ўзроўня
камерцыйнага поспеху, аднак у цэлым досвед быў далёкі ад пазітыўнага
–
у групы былі даволі складаныя адносіны з лэйблам, якія скончыліся
судовымі разглядамі, удзельнікі не знаходзілі агульнай мовы ўсярэдзіне
гурта, і ў канцы канцоў The Tourists ціхенька разваліліся.
Нягледзячы на
тое, што разам з развалам групы спыніліся і рамантычныя адносіны паміж
Ленаксам і Сцюартам, яны, тым не менш, вырашылі захаваць творчае
партнёрства. Так нарадзіўся дуэт Eurythmics. З першых жа дзён існавання
новага калектыва было вырашана, што асноўным прынцыпам існавання
Eurythmics будзе воля ад неабходнасці ісці на кампраміс. Сцюарт і
Ленакс застануцца адзінымі сталымі ўдзельнікамі дуэта, а астатнія
музыкі будуць прыцягвацца па меры неабходнасці і магчымасцяў. Дуэт
таксама вырашыў не абмяжоўваць сабе ніякімі стылістычным рамкамі
–
першапачаткова яны будуць поп-групай, аднак пакінуць за сабою права
эксперыментаваць з электроннымі прыладамі і авангарднымі ўплывамі.
Наколькі высока пазначалі Eurythmics, стала зразумела па тым, з кім яны
вырашылі супрацоўнічаць падчас запісу свайго дэбютнага альбома
“In the
Garden” – у якасці прадзюсара быў вылучаны Коні
Планк, які
супрацоўнічаў з легендарнымі краут-рок-калектывамі Kraftwerk і Neu, а ў
спісе запрошаных музыкаў лічыліся Джэкі Лібіцайт і Холь'гер Зукай з
Can,
ударнік Blondie Клем Берк і флейтыст Тім Уітэр. Нягледзячы на
прыцягненне цяжкай артылерыі, меланхалічны і халодны сінты-поп-альбом
быў прыняты даволі прахалодна як крытыкамі, так і публікай. Ні кроплі
не збянтэжаныя падобнай халоднасцю, Энні і Дэйв узялі крэдыт і
заснавалі ўласную маленечкую студыю над памяшканнем фабрыкі па вырабе
рамак для фатаграфій. Такі падыход дазволіў Eurythmics істотна
эканоміць на аплаце дарагога студыйнага часу і эксперыментаваць уволю.
З іншага боку, у турнэ яны выступалі выключна ўдзвюх,
выкарыстоўваючы
рознае электроннае абсталяванне для ўзнаўлення поўнамаштабнага гучання,
і перавозіць усё гэтае абсталяванне ім прыходзілася самастойна. У раёне
1982 года такі выматвальны графік даў аб сабе ведаць – Сцюарт
быў
шпіталяваны з лёгачным захворваннем, а Ленакс перанесла нервовы зрыў. У
1983 годзе выйшаў другі альбом Eurythmics пад назвай “Sweet
Dreams (Are
Made of This)”, і сітуацыя імгненна змянілася. Загалоўная
рэч, якая
выйшла першым сінглам з альбома, стала фенаменальным хітом у роднай
Вялікабрытаніі, шмат у чым дзякуючы даволі авангарднаму для таго часу
відэакліпу, дзе Энні Ленакс з'яўлялася з сцісла стрыжанымі
памяранцавымі валасамі. Неўзабаве заваяваліся і заакіянскія хіт-парады
– “Sweet Dreams” узлезла на першае месца
амерыканскіх чартаў, а фота
Энні Ленакс (з памяранцавымі, зразумела, валасамі) упрыгожыла вокладку
часопіса Rolling Stone. Сцюарт у інтэрв'ю прызнаўся, што знакамітая
басовая партыя, якая маментальна стала візітнай карткай песні, была
прыдумана выпадкова – адзін з трэкаў, над якім працавала
група, быў
прайграны задам наперад, і так з'явіўся гэты гук. Годам пазней
Eurythmics выпусцілі наступны альбом “Touch”.
Альбом быў сустрэты гэтак
жа пазітыўна, як і яго папярэдні – тры сінгла з альбома,
бліскучая
меланхалічная сінты-поп-балада “Here Comes the Rain
Again”, пачуццёвая
“Who’s That Girl?” і нечакана вясёлая,
запраўленая карыбскімі матывамі
“Right By Your Side” сталі хітамі, а знятыя на іх
кліпы вельмі актыўна
круціліся на MTV. У тым жа годзе Eurythmics запісалі саўндтрэк для
экранізацыі знакамітага рамана Джорджа Оруэлла
«1984». Рэжысёр Майкл
Рэдфорд, праўда, заявіў, што яму навязалі гэты саўндтрэк, і ў фільме
гучыць больш традыцыйная аркестровая музыка. Матэрыял жа, напісаны
Eurythmics, у канцы канцоў выйшаў асобнай пласцінкай пад назвай
“1984
(For the Love of Big Brother)”. Адзіная кампазіцыя з вакалам
“Sexсrime
(Nineteen Eighty Four)” была выпушчана асобным сінглам і зноў
стала
вялізным хітом у Вялікабрытаніі. У тым жа годзе лэйбл групы выпусціў
міні-альбом “Touch Dance” – на ім было
некалькі танцавальных рэміксаў
на песні з альбома “Touch”. Наступны альбом групы
пад назвай “Be
Yourself Tonight” убачыў святло годам пазней, і на ім
Eurythmics
паспрабавалі пашырыць сваё гучанне. У запісы гучаць жывыя націскныя,
бас-гітара (партыі апошняй падаў Дын Гарсия, шмат пазней які заснаваў
выдатны калектыў Curve) і духавая секцыя, а сярод запрошаных музыкаў
адзначыліся Стіві Уандэр, што згуляў на губным гармоніку, і Майкл
Кейман, які займаўся аркестравымі аранжоўкамі. Таксама на пласцінцы
былі два дуэта - з Арэтай Франклін і Элвісам Кастела. Сінглы
Eurythmics зноў заваявалі чарты - асабліва паспяховай стала знакамітая
песня “There Must Be an Angel (Playing With My
Heart)”, у якой гучаў
губны гармонік Стіві Уандэра. Традыцыя выпуску па альбоме ў год
працягнулася і ў 1986 году, калі выйшаў “Revenge”.
У параўнанні з “Be
Yourself Tonight”, альбом вырабіў прыкметна менш шуму
– сінгл
“Missionary Man” патрапіў у танцавальныя чарты, а ў
астатнім усё было
куды сціплей. Нягледзячы на гэта, менавіта
“Revenge” па-ранейшаму
ўтрымлівае званне самога які прадаецца альбома дуэта. Прыкладна ў гэты
жа час удзельнікі групы сталі патроху займацца ўласнымі справамі па-за
Eurythmics – Сцюарт заняўся прадзюсаваннем, Ленакс узялася
асвойваць
акцёрскае рамяство. Зрэшты, у наступным жа годзе, сапраўды па
раскладзе,
выйшаў яшчэ адзін альбом Eurythmics “Savage”. У
гэты раз група
зрушылася ў меней камерцыйным кірунку, прадставіўшы калекцыю
мрачнаватых, амаль цалкам электронных нумароў з глыбейшымі і асабістымі
тэкстамі. У інтэрв'ю Энні Ленакс сказала, што калі
“Revenge” быў бліжэй
да стюартаўскага разумення таго, як павінны гучаць Eurythmics, то ў
“Savage” гучыць яе версія. Разам з альбомам быў
выпушчаны аднайменны
фільм, які складаўся з кліпаў на кожную песню з альбома. Рэжысёрам усіх
кліпаў выступіла Сафі Мюлер. Апошняй працай Eurythmics перад распадам
стаў альбом “We Too Are One”, які выйшаў у 1989
годзе. Нягледзячы на
тое, што пару песень з яго па звычцы ўзлезла па лесвічцы хіт-парадаў
(напрыклад, “King and Queen of America”), па
альбоме было чуваць, што
Eurythmics стомленыя. Гэта сапраўды так і было – за восем
гадоў група
выпусціла восем альбомаў, а гэтакі шчыльны графік працы адбіўся на
адносінах паміж Ленакс і Сцюартам. Ініцыятарам растання была Ленакс
–
яна жадала ўзяць творчы водпуск, каб завесці дзіця і абдумаць кірунак
далейшай творчасці па-за рамкамі дуэта. Сцюарт таксама быў не супраць
–
з 1990 па 1998 год Ленакс і Сцюарт практычна не мелі зносін. Першай
працай па-за Eurythmics стаў інструментальны дуэт Сцюарта з галандскай
саксафаністкай Кэнді Далфер пад назовай “Lily Was
Here”, які карыстаўся
фенаменальным поспехам. Першая сольная праца Ленакс, альбом
“Diva”,
убачыла святло ў 1992 годзе; яго таксама чакаў вялізны поспех як у
крытыкі, так і публікі. Ленакс запісала прыгожую песню для саўндтрэка
фільма Фрэнсіса Форда Копалы «Дракула Брэма
Стокера» “Love Song for a
Vampire”, якая патрапіла ў чарты нараўне з загалоўным сінглам
з “Diva”
песняй “Why”. Сцюарт таксама заняўся напісаннем
музыкі да фільмаў, а
пазней пазбіваў групу The Spiritual Cowboys, з якой запісаў тры
альбома. У 95-м выйшаў яго першы цалкам сольны альбом
“Greetings the
Gutter”, трыма гадамі пазней рушыў услед
“Sly-Fi”. Ленакс вялікую
частку 90-х трымалася ў цені, аднак у 97-м выпусціла чарговы альбом,
“Medusa”, які складаўся цалкам з кавер-версій
песень іншых музыкаў, ад
The Clash да Боба Ділана і Procol Harum. Альбом стаў нумарам адзін у
Вялікабрытаніі. Сцюарт і Ленакс аднавілі зносіны ў 1998 году пасля
смерці іх калегі па The Tourists Піта Кумса. У 1999 году, праз 10 гадоў
пасля выхаду іх апошняга альбома, на святло з'явіўся новы альбом
Eurythmics “Peace”. У ангельскім хіт-парадзе альбом
дабраўся да
чацвёртага месца. Пазней, аднак, музыкі зноў разбегліся. Трэці сольны
альбом Ленакс, “Bare”, убачыў святло ў 2003 годзе,
а годам пазней яна
запісала песню “Into the West”, якая ўвайшла ў
саўндтрэк фільма «Уладар
кольцаў: вяртанне караля». Гэтая песня прынесла Ленакс прэмію
«Оскар» у
намінацыі «Лепшая песня да кінафільма». У 2005
году, каб адзначыць
25-летні юбілей групы, Eurythmics выпусцілі зборнік пад назовам
“Ultimate Collection”, у які нават увайшлі дзве
новыя песні. Усе восем
іх студыйных альбомаў былі таксама перавыданы з новым палепшаным гукам
і мноствам дадатковых матэрыялаў. |
Біяграфія
Eurythmics